Şehitler İçin Yürüyüş

   Anlatacağım olay bu pazar başıma geldi. Bu olayı düşündükten sonra " bu ülkede hiçbir şey doğru düzgün yapılmaz mı?" diye çok sordum kendime. Hala da soruyorum, içten içe çok üzülüyorum açıkçası.
    17 Temmuz'da Taksim'de yapılacak "Şehitler İçin Yürüyüş" organizasyonuna çok katılmak istedim. Organizasyonun Facebook sayfasına saati öğrenmek için girdim. "Katılanların profilini inceleyeyim bir" dedim ve o andan sonra vazgeçtim. Bu yürüyüşe "pazar günü cihad var" diye hazırlanan tipler, ağır ülkücü profilleri, facebook sayfasına ağzından salyararak saçarmışçasına yorum yazan tipler kararımı değiştirtti. Yürüyüş bir saat sürecekti. 14:00 15:00 arası İstiklal'e gitmemek lazımdı. Bir hata yapıp 15:20 gibi İstiklal'deydim.
   Hava ölümüne sıcak olduğu için Özsüt'e dondurma yemeye gittik. Şu sıralar biraz para biriktirdim normalde gitmeyeceğim pahalı mekanlara gidiyorum. Ama büyük hata yapmışım. Alt katta dondurmamızı yerken yürüyüşten kalan birkaç kişi "Yallah Bismillah Allah-u Ekber" diye bağırıyordu. Kız arkadaşıma " İşte bu yüzden katılmak istemedim." dedim. Daha sonra bir grup daha geldi. "Sosyete uyuma şehidine sahip çık!" diye bize dönerek bağırıyorlardı. Gözlerindeki nefreti tarif edemem şu an. Aklımdan geçirdim " bunlar burayı birazdan taşlar" diye. Haklı çıktım.
   Dükkanın önünden geçerken en önde oturanlardan birine şişe atmışlar. Adam tepki verince iki kişi adamı dövmeye başladı. İçeriden bir garson saldıranları iteklemeye çalıştı onu da dövdüler. Daha sonra arkadan bir grup, ellerinde atacaklarını hazırlayıp gelmişler, dükkana taş,şişe artık ne varsa atmaya başladılar. Allahtan hızlı düşünüp kepenkleri kapadı çalışanlar. 4 katlı binanın ikinci katına kadar taşladılar. İnsanlar camdan uzak durmaya çalışıyordu. Bir süre mahsur kaldık içeride. Yanımızda yürüyüşe katılmış birkaç kişi de vardı. Onlarla konuştuk. Aynen benim gibi düşünüp katılmayacaklarmış aslında. Son anda karar değiştirmişler. Dükkanı taşlayanlara göre "şehidine sahip çıkan" insanlardı bunlar. Ama bizim gibi şehidine sahip çıkmayan sosyete yüzünden onlarda içeride mahsur kalmıştı.
   En sonunda dükkanın balkonuna bir Türk bayrağı asıldı. Aşağıdan belirli bir grup alkışladı, belirli bir grup taşlamaya devam etti. Dışarı çıktığımızda civardaki çoğu dükkan Türk bayraklarını çıkarıp asmıştı bile. Biz ise İstiklal'in arka sokaklarından yürümeyi tercih ettik. Aslında korkmadım. Çünkü olaylar olmadan 1 dakika önce içimden geçirmiştim olacakları. İnsanlar bilmedikleri şeylerden korkar. Ben bunun olacağını ne yazık ki biliyordum. Sinirlendim. Çok sinirlendim. Ben de şehitlere olanlardan dolayı kızgındım. Ekşi Sözlük'te yürüyüşü yapacak olanlara "faşist, vahşi" diyenlere içten içe kızıyordum. Her ne kadar tümevarım durumu yanlış olsa da şimdi bunu diyen adamlara ne diyebilirim? O adam da haklı değil mi? Yürüyüşteki o yaratıkların yaptığı vahşilik değil mi? Bu adamlar yüzünden "milliyetçiyim" diyemiyoruz. Bu adamlar yüzünden zaten insanlar benim gibi düşünüp bu tarz etkinliklere katılmıyor. Adam denmez gerçi. Her şeyden önce insanlığını kaybetmiş bunlar. Bunu yapanlar, Barış ve Demokrasi deyip dağa çıkanlar, onları destekleyenler... Bence hepsi insanlığını kaybetmiş. Önce insan olsalar devamı gelir zaten. İşlerine gelmiyor mudur nedir?
   Bu saldırıyı haberlerde gördüm. Çok yer ayrılmamıştı. Bu haberi izleyip yapılanı destekleyenler vardır eminim. Dikkat çekmek istediğim nokta şu; o saldırılar yapıldığında yürüyüş bitmişti. Orada tamamen toplumun belirli bir sosyal kesimine duyulan nefret var. Oraya belki sırf onun için gelmiş adam var ve bu adamın üzerinde Türk bayrağı, Türkiye forması var. İnternette bu olayı araştırdığımda benim söylediklerimi söyleyen birkaç kişiye rastladım. Yürüyüş bittikten sonra sağa sola sözlü tacizde bulunanlar olmuş. Sadece Taksim'de değil yürüyüşün düzenlendiği diğer şehirlerde de bu tarz olaylar olmuş. Bu yürüyüşü sırf pislik yapmak için kullanmış bazıları anlayacağınız. Şansa benim bulunduğum Özsütte patlak verdi olay. Kazasız belasız atlattık Allahtan. Olayı kendi kafamda 40 kez yorumlamışımdır. Buraya yazsam hepsini uzadıkça uzar konu, farklı yerlerden çıkarız. Ancak bu olay sadece tatsız bir anı değil gelecekte daha boktan günlerin bizi beklediğinin bir göstergesi.